PORTAL MIESIĘCZNIKA AUDIO-VIDEO (zał. 1984)

KEF Q350

Transfer technologii z produktów drogich do coraz tańszych jest faktem. W KEF-ach z nowej serii Q mamy do czynienia z takim właśnie przypadkiem. Efekt? Więcej niż dobry…

Dystrybutor: GP Acoustics, www.kef.com 
Cena (za parę): 2500 zł za parę
Dostępne wykończenia: czarne, białe satynowe

Tekst: Marek Lacki | Zdjęcia: Filip Kulpa

 

 


KEF Q350 - kolumny głośnikowe

TEST

KEF Q350 


O nowej serii Q – pokazanej po raz pierwszy w Monachium w maju 2017 roku – która z racji umiarkowanych cen stanowi motor napędowy w ofercie KEF-a – pisaliśmy już dość obszernie w wydaniu 7–8/2017, przy okazji recenzji modelu Q750. Te znakomite podłogówki wywarły na tyle duże wrażenie na testującym je redaktorze naczelnym, że gdy padła propozycja  zrecenzowania drugiego potencjalnego bestsellera z tej gamy – Q350 – nie wahaliśmy się ani chwili.

Tym razem to mnie przypadła rola testującego i pragnę odnotować, że jest to mój pierwszy kontakt z odnowioną po ponad 6 latach gamą Q. Znajdziemy w niej dwa monitory – mniejszy Q150, oparty na 13-cm wersji współosiowego głośnika Uni-Q, oraz droższy Q350 – bohater tej recenzji.

 

Budowa

Q350 jest formalnym następcą modelu Q300, od którego całkiem łatwo go odróżnić. W oczy rzucają się dwie zmiany: brak portu BR na przedniej ściance (znajduje się z tyłu) oraz przesunięcie głośnika Uni-Q w dół – na środek frontu. To rozwiązanie, przeniesione z monitorów LS50 i R100, skutkuje pożądaną symetrią w rozmieszczeniu głośnika względem całej obudowy, co korzystnie wpływa na jednorodność charakterystyk promieniowania w pionie. Takie usytuowanie głośnika generuje – według KEF-a – w mniejszym stopniu fale stojące wewnątrz obudowy. Biorąc pod uwagę, że koncentryczny zespół tweetera i głośnika nisko-średniotonowego (Uni-Q) też sam w sobie jest symetryczny (względem swojej osi akustycznej), otrzymujemy jeden z nielicznych zestawów głośnikowych o jednakowej dyspersji poniżej i powyżej osi akustycznej. A to oznacza, że KEF-y zagrają dokładnie tak samo, gdy postawimy je normalnie lub „do góry nogami”. Ponadto niewielkie znaczenie ma fakt, czy głośnik stoi, czy też leży. Z teoretycznego punktu widzenia, Q350 doskonale nadaje się do aplikacji jako głośnik centralny.

 

kef q350 uniq

Nowy głośnik Uni-Q zawiera kilka niewidocznych z zewnątrz ulepszeń. Warto zwrócić uwagę na grubość przedniej ścianki – aż 35 mm!

 

Przypomnijmy, że  Uni-Q to de facto dwa głośniki umieszczone w jednej osi – jeden wewnątrz drugiego. KEF konsekwentnie udoskonala to rozwiązanie od 1991 roku, kiedy zadebiutowała pierwsza generacja serii Q. Ma ono bardzo istotne zalety. Najważniejsza – to uzyskanie quasi-punktowego, jednorodnego źródła dźwięku. Ale są i wady, które z generacji na generację producent skutecznie minimalizuje. Wynikają one z faktu, że tweeter okala ruchoma membrana, która w sposób zależny od swojego wychylenia moduluje charakterystykę częstotliwościową w zakresie wysokich tonów (podział pasma nigdy nie jest ostry – tym bardziej, że KEF stroni od filtrów wysokiego rzędu). Warto zwrócić uwagę, że wąski obszar wokół głośnika wysokotonowego jest obecnie nieruchomy (rodzaj tubki). Znany już z poprzednich generacji UniQ, falowód Tangerine kontroluje dyspersję. Nietypowe jest też zawieszenie głośnika nisko-średniotonowego z karbowaną gumą górnego resoru (Z-FLEX) – to rozwiązanie ma na celu redukcję zniekształceń i dyfrakcji (odstający resor o klasycznej konstrukcji zaburza powierzchnię wokół głośnika, powodując ugięcie fal akustycznych). To wszystko jednak już znamy. Co zatem nowego?

Aluminiowa kopułka o średnicy 25 mm ma niebanalną komorę wytłumiającą w kształcie zwężającego się ku tyłowi klina (Damped Tweeter Loading Tube). To coraz chętniej stosowane przez producentów rozwiązanie, KEF zapożyczył z serii Reference. Ponadto zastosowano drugiej generacji łącznik membrany nisko-średniotonowej z karkasem cewki. Element ten ma ściśle zdefiniowaną sprężystość, która redukuje tendencję do wzbudzania fal stojących na powierzchni membrany. Ulepszeniom poddano także dolny resor oraz obrzeże membrany – teraz bardziej elastyczne (wespół z górnym resorem umożliwia szybszy powrót membrany do stanu spoczynku). Kolejną modyfikacją jest wyprofilowany port bas-refleksu o kształcie zoptymalizowanym metodą symulacji przepływu płynów (CFD – Computational Fluid Dynamics). Rozwiązanie to zapożyczono z kolei z serii R. Usytuowanie ujścia BR z tyłu jest korzystne z punktu widzenia minimalizacji podkolorowań w średnim zakresie pasma, choć oczywiście ma również tę wadę, że kolumny trzeba nieco dalej odstawić od ściany.

 

kef q350 uniq przekroj

Nowy głośnik Uni-Q w częściach. Najistotniejsze zmiany dotyczą membrany, która ma teraz promieniste zgrubienia (rodem z droższych serii), nowego pierścienia tłumiącego między karkasem cewki a podstawą membrany oraz nowej komory tłumiącej tweetera.

 

W kontraście do całej techniki głośnikowej, obudowy są całkiem typowymi prostopadłościanami o ostrych krawędziach, dostępne w dwóch wariantach wykończenia – czarnym i białym. Ich faktura jest atrakcyjna: przypomina szczotkowane aluminium. Ścianki mają zróżnicowaną grubość: tył, boki, spód i góra mają po 16 mm, natomiast front mierzy aż 35 mm. Wewnątrz zastosowano pojedynczą poprzeczkę z płyty wiórowej, spinającą ścianki boczne. Wytłumienie ma formę zwiniętych kawałków fizeliny jedynie na przedniej ściance – nad i pod głośnikiem.

Zwrotnicę umieszczono na płytce przymocowanej do dolnej ścianki. Zawiera ona zaledwie trzy elementy: cewkę rdzeniową, kondensator polipropylenowy i rezystor cermetowy. Trudno o prostszą filtrację. Okablowanie wewnętrzne do terminali głośnikowych podpięto szybkozłączkami. Gniazda są pojedyncze.

Warto podkreślić, że w fabrycznym komplecie nie otrzymujemy maskownic. Można je dokupić w cenie 80 zł za sztukę. KEF jest bodaj pierwszym producentem, który zdecydował się na takie sensowne rozwiązanie. Pozwoliło ono obniżyć cenę produktów, czyniąc je bardziej konkurencyjnymi. Jest też druga zaleta: możliwość bezproblemowego dokupienia maskownicy, gdy ulegnie ona uszkodzeniu.

 

Impedancja i faza elektryczna

kef q350 impedancja

 

Dwie rzeczy zwracają uwagę, gdy patrzymy na wykres modułu impedancji (linie czarna i zielona – dla jednej i drugiej sztuki) i fazy (linia czerwona). Pierwsza to brak widocznych śladów rezonansów obudowy (pamiętajmy, że te nie mają żadnych skośnych ścianek, a wzmocnienie jest tylko jedno), druga to bardzo ostre maksimum rezonansowe głośnika nisko-średniotonowego, konsekwencją czego są nieprzeciętnie duże kąty fazowe dochodzące do -64° (90 Hz). Małe KEF-y mogą, w wyniku tego, powodować dość silne nagrzewanie wzmacniacza (przy głośnym graniu), na co powinni zwrócić uwagę użytkownicy słabszych urządzeń pracujących w ciasnych szafkach. Minimum modułu impedancji (3,73 Ω  przy 176 Hz) pozostaje w idealnej zgodzie z deklaracjami producenta. Impedancję znamionową należałoby określić jako 5-omową.

 

Brzmienie

Gdy po pierwszym odsłuchu zajrzałem przypadkiem do danych technicznych, w których widnieje pasmo przenoszenia zaczynające się od 63 Hz (dopiero później doczytałem, że punkt -6 dB jest określony dla 42 Hz), zdziwiłem się. Po niezbyt dużych kolumnach podstawkowych nie należy się spodziewać bardzo nisko schodzącego basu, ale relacja pomiędzy oficjalną specyfikacją techniczną a tym, co rzeczywiście słychać, okazuje się niezwykle korzystna. Zupełnie nie odczuwa się deficytu głębokości basu. Q350 to kolumny wystarczająco pełnopasmowe do większości zastosowań w przeciętnej wielkości pomieszczeniach.

Drugie uniesienie moich brwi nastąpiło podczas lektury cennika. Q350 wyceniono na 2500 zł, tymczasem jakość oferowanego dźwięku sugeruje istotnie wyższą kwotę. O ile powszechnie się uważa, iż postęp następuje w tej chwili wyłącznie w technice cyfrowej, o tyle ja jestem zdania, że nie tylko. W mojej opinii, mniejszy, ale również duży, postęp zachodzi w technice głośnikowej. Jeszcze 25 lat temu zaawansowane pomiary akustyczne dopiero „raczkowały”. Dziś mierzy się bez porównania więcej (i dokładniej), a zamiast fizycznych prototypów, bada się te wirtualne. Czym większy producent, tym większe ma w tym zakresie możliwości. Twarde stąpanie po gruncie elektroakustyki już od początku istnienia KEF-a stanowiło idee fixe założyciela –  Raymonda Cooke’a. Jak się przekonaliśmy trzy lata temu, odwiedzając fabrykę i biuro projektowe w Maidstone, tak jest do dziś – i to najwyraźniej procentuje.  

 

kef q350 front

Charakterystyczny falowód Tangerine to tylko jedno z kilku autorskich rozwiązań w tej generacji Uni-Q. Można by nimi obdzielić kilka konstrukcji z podobnego zakresu cenowego. 

 

Ogólny balans tonalny w zakresie średnio-wysokotonowym oceniam jako wysoce neutralny. W zakresie basowym występuje natomiast lekkie – oceniam je na mniej więcej 3-decybelowe – podbicie. W porównaniu z całkiem liniowymi kolumnami Equilibrium Atmosphere, których używam na co dzień, średniego i wyższego basu jest więcej. Z kolei jeśli wziąć pod uwagę pozostałą część pasma, wydaje się, że zasadniczej różnicy nie ma. Równowaga rejestrów pomiędzy środkiem a górą jest wyrównana, choć przypuszczam, że przy ok. 4 kHz występuje delikatne stłumienie.

Muszę przyznać, że w początkowej fazie odsłuchów wcale nieoczywista była granica pomiędzy brzmieniem reprezentowanym przez Equilibrium a tym, co pokazały KEF-y. Pierwsze wrażenie jest wręcz takie, że tej różnicy… nie ma! Dalsze i bardziej wnikliwe testy pokazały, że owszem, różnica jednak występuje – i jest całkiem wyraźna. Z jednej strony to przestroga przed zbyt pochopnymi wnioskami z tzw. szybkich porównań, z drugiej – świadectwo niewątpliwego kunsztu zespołu pod kierownictwem Jacka Oclee-Browna.

Gitary Antonio Forcione brzmiały precyzyjnie i z tak dużą wyrazistością, że przez moment naprawdę można się nabrać, że słuchamy całkiem drogich kolumn. Sęk w tym, że te nagrania (zrealizowane przez Naima) brzmią po prostu atrakcyjnie niemal na każdych, choćby przyzwoitych, zestawach. Na wrażenie podobieństwa Q350 do Equilibrium składa się podobny poziom precyzji, a także wyborna jakość stereofonii. Przynajmniej jeśli chodzi o pierwszy i drugi plan, brytyjskie monitory nie ustępowały referencji. Jest to zresztą bardzo silny atut testowanych monitorów – ich znak rozpoznawczy. KEF-y w sposób niewymuszony, całkiem swobodnie, prezentują dźwięki spoza tzw. bazy stereo. Bez problemu mogłem uchwycić efekty przestrzenne dochodzące z boków, czy nawet z tyłu głowy – oczywiście przy odpowiednim nagraniu.  

 

kef q350 gniazda

Z tej perspektywy za bardzo tego nie widać, ale port BR ma łagodnie wyprofilowane ujścia, co skutecznie minimalizuje turbulencje wydmuchiwanego powietrza.

 

Stereofonia jest więc pierwszorzędna – jak za tę cenę wręcz genialna – w swej precyzji i rozmachu. High-endowy jest także poziom neutralności i precyzji. Czym więc różnią się te kolumny od konstrukcji za ponad 10 tys. zł? Barwami. Jak wspomniałem, nie odbiegają one temperaturą w żadną stronę, są niejako na środku skali. Trudno zatem mówić o ewidentnym charakterze brzmienia czy podkolorowaniach. Jestem przekonany, że gdyby np. wziąć słynny model Reference 105/3 i porównać z Q350, okazałoby się, że monitory KEF-a są o wiele bardziej neutralne i precyzyjne. To jest właśnie postęp w dziedzinie projektowania zestawów głośnikowych.

Pisząc o niedoskonałości barw, która determinuje dystans dzielący Q350 od drogich zespołów głośnikowych, mam na myśli poziom nasycenia oraz spektrum alikwotów. Dłuższy odsłuch obnaża braki właśnie w tych aspektach. Skutkuje to tym, że u słuchacza (a przynajmniej u mnie) nie pojawia się wrażenie obcowania z dźwiękiem na żywo. Jest poprawnie, ale nie ma efektu uczestnictwa w koncercie. Jednym słowem: brakuje namacalności, mimo świetnej stereofonii. Dźwięk nie angażuje tak, jak w przypadku kolumn high-end. Oczywiście, nie należy tych uwag traktować jako krytyki Q350. Zachodzi tu swoisty paradoks: stopień wyrafinowania, ogólnej poprawności tych zestawów jest na tyle duży, że prowokuje do porównań, których normalnie nie byłoby sensu czynić. A to wielki komplement pod adresem małych KEF-ów.

Zapewne niejeden audiofil zapyta: a jak Q350 wypadają na tle LS50? Nie miałem okazji przeprowadzić bezpośredniego porównania, jednak odnoszę wrażenie, że testowane monitory są bardzo podobne do LS-ów. Niemniej w każdym aspekcie jakby nieco gorsze. Mój zarzut względem LS50 polegał na tym, że w stosunku do pozostałych cech poziom ekspresji, emocjonalność przekazu są mniejsze. Z Q350 jest dokładnie tak samo.

 

Galeria

  • KEF Q350KEF Q350
  • KEF Q350KEF Q350
  • Gniazda i bass reflexGniazda i bass reflex
  • Impedancja i faza elektrycznaImpedancja i faza elektryczna
  • Komora wytłumiającaKomora wytłumiająca
  • Głośnik Uni-QGłośnik Uni-Q
  • Głośnik Uni-QGłośnik Uni-Q
  • Głośnik Uni-QGłośnik Uni-Q
  • Głośnik Uni-QGłośnik Uni-Q
  • Ocena i dane techniczneOcena i dane techniczne

 

Naszym zdaniem

kef q350 dane techniczneQ350 to kolejne kolumny KEF-a, które w namacalny sposób przekonują, jak spójną wizję projektowania kolumn ma ta firma i jak dopracowane konstrukcje potrafi tworzyć. Pomijając lekko podrasowany wyższy bas, są to niezwykle równe zestawy, bliskie całkowitej neutralności. Brak wyostrzeń, zmiękczeń, temperatura barw na poziomie „komfortowego zera” w połączeniu z niesamowicie dobrą stereofonią i precyzją sprawiają, że po kilku minutach przychodzi refleksja: czy droższe kolumny są w ogóle potrzebne? Odpowiedź pojawia się później, gdy się okazuje, że za 2500 zł jednak nie można mieć wszystkiego, w szczególności zaś zupełnej przejrzystości, nasycenia barw i zaangażowania. Mimo to uważam, że trudno o adekwatnych jakościowo rywali Q350. Tradycyjnie do głowy przychodzą mi JBL-e Arena 180 – konstrukcje zupełnie inne: bardziej charakterne, w dodatku podłogowe, lecz całościowo równie dobre. Jeszcze bardziej charakterystyczne w brzmieniu, ale także świetne, są polskie STX Neutrino. Oba te zestawy nie mają jednak neutralności KEF-ów.

System odsłuchowy:

  • Pomieszczenie: 20 m2 zaadaptowane akustycznie, o krótkim czasie pogłosu, kolumny ustawione na krótszej ścianie w 1/5 długości.
  • Komputer: Asus A555L (Win 10, 4GB RAM, 2,0 GHz)+ program J.River MC21
  • DAC: Chord 2Qute
  • Kabel USB: iFi Audio Gemini
  • Wzmacniacz: McIntosh MA8900
  • Kable sygnałowe: Purist Audio Design Vesta
  • Kable głośnikowe: Equilibrium Tune 55 Ultimate
  • Kable zasilające: Enerr Transcenda Ultimate
  • Listwa: Enerr One + kabel Enerr Transcenda Supreme HC (20A)
  • Stolik: Rogoz Audio z systemem BBS
Cookies user preferences
We use cookies to ensure you to get the best experience on our website. If you decline the use of cookies, this website may not function as expected.
Accept all
Decline all
Analytics
Tools used to analyze the data to measure the effectiveness of a website and to understand how it works.
Google Analytics
Accept
Decline
Google Analytics
Accept
Decline
Unknown
Unknown
Accept
Decline
Advertisement
If you accept, the ads on the page will be adapted to your preferences.
Google Ad
Accept
Decline
Save